Ter gelegenheid van de DAG VAN DE STILTE nodigen we je in Huis de Rank Virginie Platteau uit voor een ochtendlezing.
Virginie Platteau is journalist en dichter, en al jarenlang gefascineerd door de kracht van stilte.
Zoveel mensen zijn op zoek naar wat stilte. Rust, ruimte en tijd die open en niet-ingevuld zijn.
Maar de stilte jaagt ook schrik aan, zegt Platteau. We verjagen ze met muzak en koptelefoons uit winkelstraten en restaurants, uit ons leven en uit ons hoofd. Want stilte is ook verveling, zo lijkt het. Gebrek aan impulsen of afleiding confronteert je met een leegte.
Kan die stille leegte meer inhouden? In haar boek “Hoe luidt de stilte” onderzoekt Virginie Platteau onze dubbelzinnige relatie tot stilte.
In deze gelijknamige ochtendlezing kijkt ze samen met ons naar de betekenis van stilte in de kunst en in de mystieke traditie en houdt ze een krachtig pleidooi voor het belang van stilte.
Wees welkom voor deze zondagse lezing! Indien je ook de stilte wil beleven dan ben je welkom in de namiddag . Je kunt inschrijven voor alleen de lezing in de voormiddag en/of de workshop ‘de stilte proeven’ en er een volle deugddoende dag van te maken.
Manu Adriaens schreef dit boek voor iedereen die het belang van stilte inziet. Het gaat over veel meer dan alleen maar de afwezigheid van geluid. De auteur heeft het op lichtvoetige toon ook over levenskunst en zingeving, waarbij stilte in haar diverse verschijningsvormen een belangrijke rol speelt.
Deze stiltewandeling brengt ons langs heel verscheiden landschappen. Het traject is slechts 5 km lang. De tocht zal maximaal 2.15 uur duren. We houden de groep bewust klein. We focussen op onze zintuigen in een oud landschap langs de Wase cuesta. We gaan op zoek naar het Fort van Steendorp, het nieuwe landschap van de Roomkouter en wandelen heel even langs de boorden van de Schelde. We lezen voor uit het werk van auteurs die over de streek geschreven hebben. We gaan langs stille waters, steile oevers, steenbakkerijen en zien een paviljoen aan de overkant. Een Reynaertfragment zal niet ontbreken (aan de nieuwste Reynaertbank). We sluiten af met een borrel te velde. De ingrediënten van de tocht staan vast: een korte historische toelichting bij de omgeving en de landschapsontwikkelingen, voorlezen uit literaire teksten, een stukje traject dat in stilte wordt afgelegd … En hopelijk vinden we de stilte ook daadwerkelijk, al was het maar eventjes.
Met deze stiltetocht geven we oproep aan de vraag om op zondag 27 oktober – de dag dat we naar het winteruur zijn teruggekeerd – even terug te keren in en naar onszelf. Inschrijven voor deze gratis wandeling kan via een mailtje naar info@reynaertgenootschap.be en de vermelding van het aantal deelnemers.
Enkele dagen voor de wandeling ontvangt u een mail met de meest actuele informatie.
Gelieve laarzen of stevig, waterbestendig schoeisel te voorzien.
Omschrijving evenement:
Heel veel mensen gaan op zoek naar stilte. Maar voor sommige mensen is die stilte een dagelijkse realiteit waar niet aan te ontsnappen valt. Stilte kan dan heel luid worden en zelfs pijn doen.
Marleen Daems biedt je als coach handvaten om in zo’n situatie om te gaan met stilte. Verwacht geen saaie lezing, maar een dynamische workshop waarin verschillende elementen aan bod komen.
Praktische informatie
Zondag 27 oktober om 15u
Abdij Averbode, zaal Antwerpen, Abdijstraat 1, Averbode
Duur: 2 uur
Deelnameprijs: 7,5 euro
Inschrijven via de website van de abdij stilte.abdijaverbode.be
Organisatie
Deze activiteit is een organisatie van Abdij van Averbode in kader van de DAG VAN DE STILTE in Landschapspark de Merode.
We ademen ongeveer 17.500 keer per dag zonder erbij stil te staan hoe we ademen en welk effect dit heeft op ons. Tijdens deze workshop leert Ilse van De Levensboom je bewust met je ademhaling omgaan. Te midden van de Merodebossen vul je je longen met zuurstofrijke lucht. Met verschillende ademhalingsoefeningen ontdek je de kracht van je adem. Eenvoudige lichaamsoefeningen maken je middenrif, de belangrijkste ademhalingsspier, terug soepel waardoor je meer ontspannen met de buik ademt. Je keert zeker terug naar huis met een rugzak vol waardevolle kennis over je ademhaling.
Na afloop is een hapje en drankje voorzien rond de vuurplek.
Praktische informatie
Zondag 27 oktober om 13u
Schrikhoek 26 in Schoot (Tessenderlo)
Politiek staat in het brandpunt van de belangstelling. Vaak ziet men politiek als conflict, botsing en machtsstrijd. Dat is de ‘realistische’ kijk. Maar is de tijd niet stilaan rijp om het strijdmodel aan te vullen met een opvatting die politiek beschouwt als het samenwerken vanuit verschillen? Het is juist door uiteenlopende inzichten zo goed mogelijk met elkaar te verweven dat men maatschappelijke problemen op een omvattende, diepgaande, breed gedragen en duurzame wijze bij de kop kan pakken. Met steeds het doel voor ogen om het algemeen belang en het menselijk welzijn te dienen. Dat kan, als politici en burgers -ook zij doen aan politiek, via burgerparticipatie- handelen vanuit hun menselijke kwaliteiten. Denk maar aan kwaliteiten als moed, zin voor rechtvaardigheid, empathie, dienstbaarheid, redelijkheid, creativiteit, tolerantie en nog vele andere. Politiek vanuit “Menselijke kracht” zeg maar. Er is immers een link tussen wie wij zijn en willen zijn als mens, en hoe wij ons gedragen tijdens democratische besluitvormingsprocessen. Door geschikte, op dialoog gebaseerde gespreksmethodes kunnen wij er beter in slagen om tijdens het politieke gebeuren een beroep te doen op het beste wat mensen te bieden hebben. Tijdens deze lezing brengt Eric Lancksweerdt de belangrijkste ideeën uit zijn recente boek naar voren: “Menselijke kracht in de politiek. Naar verdieping, samenwerking en zingeving tijdens politieke besluitvorming”.
Geraardsbergenaar Eric Lancksweerdt was hoofddocent aan de universiteiten van Hasselt en Gent en gastprofessor aan de Universiteit Antwerpen. Voordien was hij jarenlang magistraat bij de Raad van State. Hij schreef een doctoraat over burgerparticipatie. Zijn onderzoek spitst zich daarop toe, evenals op democratische vernieuwing, ethiek, onderhandelen en bemiddelen.
Klimaatopwarming laat ons niet koud. Heel veel mensen hebben op een of andere manier te maken met soms hevige klimaatemoties. Dat blijkt ook uit verschillende recente onderzoeken, onder meer bij jongeren. Hoe gaan we om met de machteloosheid en de angst die we voelen wanneer we de omvang van de klimaatcrisis proberen te vatten? En hoe kunnen we energie vinden om elke dag opnieuw te handelen, zonder dat we zeker weten wat de uitkomst van onze inzet zal zijn? Al deze vragen doen ertoe.
Het is belangrijk dat onze emoties ons niet verlammen, dat we ze niet uit de weg gaan, maar er ook niet in blijven hangen. Een deel van dat proces is het onder ogen zien van de urgentie van de ecologische crisis, en hoe die zich uit als een rechtvaardigheidscrisis. Er zijn geen eenvoudige magische (technologische) oplossingen, we moeten nadenken over een model van welvaart binnen planetaire grenzen.
Jan Mertens is al jaren begaan met het klimaatvraagstuk. Tijdens deze gespreksavond gaat hij dieper in op de uitdagingen, betrekt hij het publiek bij het gesprek en bespreekt hij alle urgente vragen.
Klimaatopwarming laat ons niet koud. Van zodra het probleem ter sprake komt, worden we geconfronteerd met tal van emoties. Jan Mertens komt er op uitnodiging van Natuurpunt Markvallei op 18 oktober over praten in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske (De Klapekster). Let op: de lezing start al om 19.30u.
Jan Mertens, zoon van wijlen Staf Mertens, groeide op in Hoogstraten. Hij woont in Leuven, studeerde Germaanse Filologie en werkt als strategisch adviseur bij de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling. Hij is ondertussen bijna veertig jaar actief in de groene beweging. Hij is voorzitter van de denktank Oikos en lid van de redactie van het tijdschrift. Hij is verder onder meer columnist bij MO* en actief bij Waerbeke. Hij schreef het boek “Het doet ertoe. Over verdriet, hoop en verzet.”
Jan Mertens: “Hoe gaan we om met de machteloosheid en het verdriet die we voelen wanneer we de omvang van de klimaatcrisis proberen te vatten? En hoe kunnen we hoop blijven voelen en energie vinden om elke dag opnieuw te handelen, zonder dat we zeker weten wat de uitkomst van onze inzet zal zijn? Over die vragen gaat Het doet ertoe. Heel veel mensen hebben op een of andere manier te maken met soms hevige klimaatemoties. Dat blijkt ook uit verschillende recente onderzoeken, onder meer bij jongeren. We zijn vaak bang van die gevoelens, bang dat ze ons zullen overweldigen. Dat kan ertoe leiden dat we bevriezen of cynisch worden. En dat terwijl die grote gevoelens in wezen positief zijn. Ze wijzen ons erop dat we deel van iets dat groter is dan we zelf zijn. Ze laten ons voelen dat we verdriet hebben voor iets dat er echt toe doet. Anders zou dat alles ons waarschijnlijk niet raken.”
“Die verbondenheid kan een brug vormen naar actieve hoop, een concept dat door Joanna Macy is ontwikkeld. Maar om op dat punt uit te komen, is het wel aangewezen dat we als het ware stap voor stap leren om door die emoties heen te ademen. Ze niet uit de weg gaan, maar er ook niet in blijven hangen. Een deel van dat proces is het onder ogen zien van de urgentie van de ecologische crisis, en hoe die zich uit als een rechtvaardigheidscrisis. Verder is het ook nodig dat we klimaatemoties niet zomaar zien als een ‘individueel’ probleem van mentaal welzijn, dat we zouden kunnen oplossen door een blik coaches open te trekken. De toestand waar we in zitten, hangt samen met een welbepaalde maatschappelijke ordening, die onder meer sterk heeft ingezet op het geloof in een eindeloze groei van productie en consumptie. Er zijn geen ‘magische’ (technologische) oplossingen die er op eenvoudige wijze toe zouden kunnen leiden dat we niet moeten nadenken over een model van welvaart binnen planetaire grenzen.”
Actieve hoop is iets anders dan een soms verkrampt optimisme. Hoop is ook geen statuut, het is een praktijk, het ontstaat in de actie. Het idee van hoop wil zeggen dat je niet weet wat de uitkomst zal zijn van wat je doet, wel dat het zinvol is om het te doen. Elke dag opnieuw worden we uitgenodigd om te doen wat we kunnen doen. En elke dag kunnen we ook opnieuw beginnen. Dat besef maakt ons minder machteloos, en kan ons helpen om nooit cynisch te worden. Dat wil dan ook zeggen dat we het risico van de empathie durven lopen. We kunnen voelen hoe we ouders zijn, hoe we grootouders zijn en hoe we goede voorouders kunnen zijn. Het recente IPCC-rapport maakt het ook zonneklaar: het is absoluut zinvol om nog te vechten voor elke tiende graad extra die we kunnen vermijden. Onze nog niet geboren achterkleinkinderen vragen dat ook aan ons. Actieve hoop wordt zo verbonden met de ideeën van Hannah Arendt. Het gaat erom te handelen, elke dag opnieuw, op de manier die die dag kan, en die een verschil kan maken. Wat dat is, kan voor iedereen anders zijn. Maar het doet ertoe, het is nog niet te laat. Arendt zegt ons dat de grootste vrijheid erin bestaat om te handelen als burger. Laten we dus niet naar onszelf kijken alsof we enkel consumenten zijn, maar als burgers. En als we onszelf kunnen begrijpen als burgers van een mondiale en intergenerationale politieke gemeenschap kunnen we in wezen enkel maar uitkomen bij een soort fundamentele houding van verzet. In het essay wordt gepoogd om om te gaan met uitdagende maar belangrijke vragen. Het is hopelijk een uitnodiging om dit samen te doen. Het kan hopelijk een stap vormen voor een grondhouding waarin verdriet, hoop en verzet met elkaar worden verbonden. Een grondhouding die ons kan helpen om ook de volgende tientallen jaren te blijven handelen, zonder cynisme.”
“Onze kleinkinderen vragen het aan ons. Want het doet ertoe.”
Klimaatopwarming laat ons niet koud. Van zodra het probleem ter sprake komt, worden we geconfronteerd met tal van emoties. MO*columnist Jan Mertens schreef een boek over klimaatemoties. Hoe gaan we om met de angst, het verdriet, de kwaadheid of de machteloosheid die we ervaren door de klimaatcrisis? hij komt er met ons over praten in Lommel. Een fragment uit zijn boek: ‘Het diepe verdriet dat je kunt ervaren bij het gevoel van een planeet die aan het sterven is door zoveel vervuiling en verspilling en egoïsme laat je zien dat je treurt om iets waar je zelf een deel van bent.’
Klimaatopwarming laat ons niet koud. Van zodra het probleem ter sprake komt, worden we geconfronteerd met tal van emoties. MO*columnist Jan Mertens schreef een boek over klimaatemoties. Hoe gaan we om met de angst, het verdriet, de kwaadheid of de machteloosheid die we ervaren door de klimaatcrisis? hij komt er met ons over praten in Lommel. Een fragment uit zijn boek: ‘Het diepe verdriet dat je kunt ervaren bij het gevoel van een planeet die aan het sterven is door zoveel vervuiling en verspilling en egoïsme laat je zien dat je treurt om iets waar je zelf een deel van bent.’
Boekpresentatie ‘Heerlijk helende stilte’ van Manu Adriaens ‘Stilte is een remedie tegen alle kwalen’, luidt een Joods spreekwoord. Helaas is juist die stilte vandaag steeds meer een zeldzaam goed aan het worden.
Manu Adriaens schreef dit boek voor iedereen die het belang van stilte inziet. Maar het gaat over veel meer dan alleen maar over de afwezigheid van geluid. De auteur heeft het op lichtvoetige toon ook over levenskunst en zingeving, waarbij stilte in haar diverse verschijningsvormen een belangrijke rol speelt. Zo vertelt hij hoe je het al gewoon wat stiller in jezelf kunt maken door aandachtig te ademen. En over de kunst van het zwijgen. En over het wonder van meditatie: het trainen van je geest tijdens windstilte, zodat je een bondgenoot hebt tijdens de stormen in je leven.
Manu Adriaens (1959) werkte in de afgelopen decennia als Vlaams journalist voor allerlei kranten en magazines. Hij is boeddhistisch geïnspireerd en schreef meer dan dertig boeken over uiteenlopende onderwerpen. In Lof der stilte en Vind de boeddha in jezelf! outte hij zich al eerder als een onvoorwaardelijk minnaar van de stilte.
Overige activiteiten Dag van de Stilte 2024
Benieuwd naar de andere activiteiten die georganiseerd worden voor de Dag van de Stilte op 27 oktober 2024? Klik op de knop en bekijk de agenda
Manu Adriaens (1959) werkte in de afgelopen decennia als Vlaams journalist voor allerlei kranten en magazines. Hij is boeddhistisch geïnspireerd en schreef meer dan dertig boeken over uiteenlopende onderwerpen. In Lof der stilte en Vind de boeddha in jezelf! outte hij zich al eerder als een onvoorwaardelijk minnaar van de stilte.